Darren Criss ما را به پشت صحنه در شاید Happy Ending در برادوی می برد

دارن کریس در نمایش جدید خود در برادوی نقش یک ربات را بازی می کند، شاید پایان مبارکاما گول نخورید: IRL او یک انسان واقعی با اعصاب، هیجان و هزاران داستان از تجربیات خود در صحنه است.

"تعداد زیادی برای شمارش وجود دارد!" کریس، 37 ساله، به طور انحصاری وقتی از او پرسیده شد که دیوانه کننده ترین تجربه اش در نمایش زنده در ویژگی Backstage P، در این برنامه چه بوده است. آ،ین شماره از ما هفتگی، اکنون روی دکه های رو،مه فروشی «تئاتر زنده، تئاتر زنده است. اتفاقات زیادی افتاده است که من نمی توانم تک تک آنها را زیر نظر بگیرم.»

این شادی آ،ین نمایش آلوم، شاید پایان مبارک، در اوایل سال جاری در برادوی افتتاح شد و پس از اجرای موفق او در نمایش هایی مانند فروشگاه کوچک وحشت، هدویگ و اینچ عصب، و چگونه بدون تلاش واقعی در تجارت موفق شویم. در حالی که هر چیزی ممکن است در یک تولید زنده اتفاق بیفتد، کریس فاش کرد که دیوانه کننده ترین تجربه نمایش زنده او در طی آن اتفاق افتاده است فروشگاه کوچک.

برنده امی به یاد می آورد: "باران شدیدی بود و سیل در وسط ساختمان بود و آنها مجبور شدند تا حدود 15 دقیقه از شروع کار تخلیه شوند." و ما نتوانستیم نمایش را به پایان برس،م، و من برای افرادی که آمدند بسیار ناراحت شدم. بنابراین این یک تجربه عجیب بود.»

برای دیدن داستان های بیشتر پشت صحنه از کریس، از جمله اینکه چگونه اعصاب پیش نمایش خود را آرام می کند، پیش از روی صحنه رفتن در تئاتر Belasco، به پیمایش ادامه دهید. شاید پایان مبارک، که اکنون در برادوی است:

تشریفات اتاق رختکن

راستش را بخواهید، من در این کارها خوب نیستم. اگر چیزی باشد، فقط سعی می کنم نزدیک غذا نخورم [my] عملکرد این یک چیز اساسی است. هیچ تشریفات واقعی وجود ندارد رختکن من همیشه اسپارت، است. من آن را تزئین نمی کنم. من فقط برای انجام کار و جشن گرفتن یک داستان آنجا هستم.

سعی می کنم با گرم ، بدنم بهتر شوم. بهترین بازیگران این کار را می کنند و من دانش آموز بدی هستم. من واقعا باید در آن بهتر شوم. بنابراین، من از روی آرزو می خواهم فردی با مراسم رختکن باشم.

دیوانه کننده ترین تجربه نمایش زنده

تعداد زیادی برای شمارش وجود دارد! تئاتر زنده، تئاتر زنده است. اتفاقات زیادی افتاده است که من نمی توانم به تک تک آنها توجه کنم.

زم، که این کار را انجام می دادم یک تجربه داشتم فروشگاه کوچک وحشت و سیل در وسط آمد. یک بارندگی شدید و سیل در وسط ساختمان بود و آنها مجبور شدند تا حدود 15 دقیقه از شروع کار تخلیه شوند. و ما نتوانستیم نمایش را به پایان برس،م، و من برای مردمی که آمدند خیلی ناراحت شدم. بنابراین این یک نوع تجربه وحشی بود.

در Pres،w اعصاب

فکر می کنم یک بار یکی به من گفت که عصبی بودن به این م،ی است که شما اهمیت می دهید. پس این همیشه خوب است. من عصبی هستم، اما نه به دلایلی که شما فکر می کنید. این برای میل به میخ ، چیزها است.

مجریان تمایل دارند این تیرک دروازه های خودسرانه را ایجاد کنند که شما باید آنها را بزنید تا احساس خوبی نسبت به عملکرد داشته باشید، اما این یک توهم کامل است. اینها واقعی نیستند می د،د، هر نمایشی، تا زم، که بتو،د 75 درصد از چیزهایی را که می خواهید اجرا کنید، اجرا کنید، معمولاً 100 درصد یک تجربه برای مخاطب خواهد بود.

چگونه اعصاب پیش نمایش را آرام کنیم

نمایش را انجام دهید. تو کار ل،تی رو انجام میدی چیزی به نام شجاع بودن وجود ندارد. این فقط انجام کارهایی است که در مورد آن عصبی هستید. این عمل هستی است. شما شجاع نمی شوید، فقط این کار را می کنید. من فکر می کنم انجام این هنر شما را از نگر، در مورد اینکه هنر چه خواهد بود، رها می کند.

بعد از مهم، ایده آل

یک گروه موسیقی زنده احتمالاً می روم و با آنها بازی می کنم، چه آنها بخواهند یا نه. ویسکی خوب، مردم سرگرم کننده، ساعات پای، و کمی جاز.

با گزارش Lexi Carson